``
logo logo

موضوع وبلاگ، اخبار و مجله نسل بعدی برای شما برای شروع به اشتراک گذاری داستان های خود از امروز!

سیاسی

ترامپ کمر دیپلماسی را شکست / چگونه دو دلال املاک بر کرسی دیپلمات‌ها تکیه زدند؟‌

avatar
Author

نویسنده


  • 2026-02-18

به گزارش فانی لند به نقل از تجارت نیوز

نشریه نیویورک تایمز با انتشار گزارشی مدعی شد: طی یک سال گذشته، دولت ترامپ از دیپلماسی غیرمتعارف، دیپلماسی موسوم به قایق‌های توپ‌دار و در حساس‌ترین بحران‌ها، دیپلماسی بدون دیپلمات‌ها استفاده کرده است. روز سه‌شنبه، این دولت هر سه رویکرد را هم‌زمان به کار برد.

به گزارش تجارت نیوز، نیویوزک تایمز نوشت: در ژنو، نزدیک‌ترین نمایندگان ترامپ — یعنی استیو ویتکاف، دوستش در دنیای املاک و جارد کوشنر، دامادش — با مقامات ایرانی مذاکره کردند، سپس بعدازظهر با روس‌ها و اوکراینی‌ها دیدار داشتند. این رویداد نمونه‌ای بارز از اعتقاد ترامپ به این واقعیت است که وزارت خارجه و شورای امنیت ملی، دو نهادی که بیش از 80 سال است که هماهنگ‌کننده مذاکرات در بحران‌های جهانی هستند، بهتر است در حاشیه قرار گیرند. به این ترتیب، ویتکاف و کوشنر در مرکز تلاش‌های اخیر برای پایان دادن به بحران هسته‌ای ایران و جنگ در اوکراین قرار دادند، بحران نخست دو دهه به طول انجامید و جنگ در اوکراین اکنون در آستانه ورود به پنجمین سال خود است.

دیپلمات یا دلال

نیویورک تایمز در ادامه این گزارش آمد: براساس گزارش‌ها، ترامپ به رویکرد این دو نفر اعتماد دارد، اعتماد به رویکردی که سال گذشته در مذاکرات برای رسیدن به آتش‌بس در غزه و بازگشت تمام گروگان‌های اسرائیلی توسط حماس موفقیت‌آمیز بود. کشورهایی همچون روسیه، ترکیه و کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس از ورود این دو نفر استقبال کرده‌اند، زیرا رویکرد معاملاتی‌شان، که از مذاکرات دلال‌محوری نیویورکی نشأت می‌گیرد، با توجه به انعطاف‌پذیری ویتکاف و کوشنر، جذاب به نظر می‌رسد. این دو نفر به زبان مذاکره‌کنندگان حرفه‌ای صحبت می‌کنند و برای موعظه در مورد حقوق بشر یا ساخت دموکراسی وقت زیادی صرف نمی‌کنند. از همین رو غالبا افرادی که در مسائل دیپلماتیک با آن‌ها وارد رایزنی می‌شوند، ارتباط نزدیکی با مسائل مرتبط با معاملات تجاری‌ دارند؛ مسائلی که خانواده‌های ترامپ و ویتکاف در حال انجام آن هستند.

آسلی آیدنتاشباش، پژوهشگر موسسه بروکینگز در واشنگتن، در این باره به نیویورک تایمز گفت: «برخی کشورها از این ساختار غیررسمی حاکم بر کاخ سفید که توسط ترامپ هدایت می‌شود رضایت دارند.» اما او اضافه کرد: «من کسی را ندیده‌ام که مهارت‌های دیپلماتیک تیم کنونی را تحسین کند.»

یکی از افراد نزدیک به کرملین نیز خاطرنشان کرد که مقامات روس از گرمی و شور و شوق ویتکاف در مذاکرات قدردانی کرده‌اند، هر چند که گاهی اوقات نسبت به اعتمادپذیری او به عنوان پیام‌رسان تردید داشتند. اما به وضوح ویتکاف در مسائل مورد اختلاف واشنگتن و مسکو تازه‌وارد و ابتدا هیچ کارشناس آمریکایی دیگری را در مذاکرات وارد نکرده بود. اخیراً، روس‌ها از حضور کوشنر در مذاکرات خوشحال‌اند، زیرا رویکرد او به مراتب سازمان‌یافته‌تر و ساختاری‌تر است.

درباره داماد ترامپ

برخی روس‌ها به این دو نفر لقب «ویتکاف و زیاتکاف» داده‌اند، زیرا «زیات» در زبان روسی به معنی داماد است. ایرانی‌ها نیز برای خطاب قرار دادن کوشنر از نام خاص استفاده می‌کنند و می‌نویسند «داماد ترامپ»، عبارتی که بار دیگر نقش‌آفرینی‌اش را به دلیل ازدواجش با ایوانکا، دختر رئیس‌جمهور، برجسته می‌کند. رسانه‌های ایرانی به مشارکت کوشنر در مذاکرات پرداخته‌اند.

نیویورک تایمز در بخش دیگر یادداشت خود آورد، کوشنر هیچ سمت دولتی رسمی ندارد و حقوق دولتی دریافت نمی‌کند، در حالی که ویتکاف به عنوان «فرستاده ویژه» ایالات متحده شناخته می‌شود. در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ، دامادش رهبری توافقات ابراهیم را بر عهده داشت که روابط اسرائیل و چندین کشور عربی را محقق کرد؛ اگرچه امیدهای او برای ورود عربستان سعودی به این توافق هنوز به تحقق نرسیده است. سال گذشته، تلاش‌های کوشنر برای مذاکره به منظور دستیابی به آتش‌بس در غزه حتی از سوی برخی دموکرات‌ها نیز مورد تحسین قرار گرفت.

پاشنه آشیل کوشنر

حامیان دولت ترامپ ویتکاف و کوشنر را مذاکره‌کنندگان ایده‌آل می‌دانند، بخشی به این دلیل که به گفته آنها ثروت شخصی‌شان، آنها را در برابر تاثیرات فساد مقاوم‌تر می‌کند. اما این دو نفر با سوالات زیادی درباره تضاد منافع مواجه هستند.

پسر ویتکاف، زک، مدیر اجرایی شرکت «ورلد لیبرتی فایننشیال»، شرکت ارز دیجیتال خانواده ترامپ است. این در حالی است که یکی از شرکت‌های سرمایه‌گذاری وابسته به امارات متحده عربی سال گذشته تقریباً نیمی از این شرکت را به مبلغ 500 میلیون دلار خریداری کرد.

کوشنر پیش از دوره دوم ترامپ، چند میلیارد دلار از سرمایه‌گذاران خارجی جمع‌آوری کرد، از جمله صندوق‌های ثروت دولتی در عربستان سعودی، قطر و امارات متحده عربی، کشورهایی که در زمان حضور او به عنوان مشاور ارشد کاخ سفید در دوره اول ترامپ با آن‌ها همکاری کرده بود.

با این حال، در حالی که روس‌ها و ایرانی‌ها در حال مذاکره با ویتکاف و کوشنر هستند، هر دو استراتژی مشابهی دارند: تأخیر. در کنفرانس امنیتی مونیخ چند شرکت‌کننده در حاشیه مذاکرات اوکراین، بارها گفتند که روس‌ها هیچ دلیلی برای امضای توافق ندارند، در حالی که برای ورود به مذاکرات دلایل زیادی در دسترس است.

مقامات نظامی و اطلاعاتی چند کشور غربی اخیراً گفته‌اند که ولادیمیر پوتین معتقد است که در آستانه پیروزی است. او معتقد است که حتی اگر تسلط کامل بر منطقه دونباس به مدت 18 ماه تا دو سال دیگر به طول انجامد، هر روز جنگ و هر شب حملات موشکی و پهپادی روسیه به زیرساخت‌های انرژی و ساختمان‌های مسکونی، به او قدرت چانه‌زنی بیشتری خواهد داد.

استراتژی مشابه ترامپ در ارتباط با ایران و روسیه

به ادعای نیویورک تایمز از منظر ایرانی‌ها، خرید زمان آخرین استراتژی است. مارکو روبیو، وزیر خارجه ایالات متحده که این هفته در اسلواکی و مجارستان بود اما در هیچ‌کدام از مذاکرات ژنو شرکت نداشت، دلایل بدبینی‌اش در این باره را مطرح کرد. او به خبرنگاران گفت: «توافق با ایران سخت خواهد بود. برای کسی دشوار بوده که با ایران به توافق واقعی برسد.»

اما شباهت‌ها به اینجا ختم می‌شود. در مورد ایران، ترامپ دیپلماسی خود را با تکیه بر تهدید به اقدام نظامی نسبتاً قریب‌الوقوع در صورت عدم پیشرفت پیش می‌برد. در مورد جنگ اوکراین، او فشار نظامی را کاهش داده و ارسال مستقیم تسلیحات به اوکراین که در سال‌های ریاست بایدن با حمایت شدید کنگره انجام می‌شد را متوقف کرده است.

رئیس‌جمهور ایالات متحده همچنین مقابله با «ناوگان سایه‌» روسیه که نفت می‌فروشد را در دستور کار قرار داده است، موضوعی که باعث بحران اقتصادی فزاینده‌ای برای پوتین شده، در حالی که دولت ترامپ ایده‌هایی در مورد سرمایه‌گذاری ایالات متحده در روسیه در صورت اعلام هر گونه توافق مطرح می‌کند.

با توجه به این دینامیک‌ها، برخی تحلیلگران پیش‌بینی کرده‌اند که پوتین ممکن است در نهایت با توافقی برای توقف درگیری‌ها در اوکراین موافقت کند، به ویژه اگر او با واشنگتن آشتی کرده و نیروهای اوکراینی را از بقیه دونباس خارج کند.

اما مذاکرات با ایران تحت‌الشعاع حضور نیروی دریایی ایالات متحده قرار دارد. اما ایرانی‌ها به هیچ وجه از کاهش تنش‌ها اجتناب نکرده‌اند. آن‌ها به طور موقت تنگه هرمز را به دلیل برگزاری رزمایش نظامی بسته‌اند، رزمایشی که یک یادآوری غیرمستقیم توانایی ایران برای تنش در بازارهای انرژی است.


ثبت دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند *

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نظرات (0)

هیچ نظری ثبت نشده است.


اشتراک گذاری