روایت رسپانسیبل استیت کرفت از سکوت پر رمز و راز مخالفان جنگ با ایران / چرا شاهینهای آمریکایی میداندار شدند / آیا سیاستهای تهاجمی ترامپ پایان جنبش ماگا را رقم میزند؟
به گزارش فانی لند به نقل از تجارت نیوز
کارشناسان فعال در اندیشکده کیتو، چهرههایی مانند جاستین لوگان، جان هافمن و برندان باک، همصدا با قاضی اندرو ناپولیتانو، داگ مکگرگر، دنی دیویس و البته ران پال، علیه افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه هشدار دادهاند. با این حال، سکوت نسبی سایر بخشهای جناح راست نگرانکننده است.
به گزارش تجارت نیوز، ریسپانسیبل استیت کرفت با انتشار یادداشتی مدعی شد: دولت ترامپ ظاهرا هر روز یک گام به جنگ با ایران نزدیکتر میشود؛ هرچند در جناح راست، حتی در میان حامیان «ماگا»، هنوز منتقدان جنگ حضور دارند، اما صدایشان اینبار کم رمق شده و چندان شنیده نمیشود.
چند صدایی در ماگا
این وبگاه در ادامه گزارش خود آورد: مارجری تیلور گرین، نماینده پیشین جمهوریخواه، در شبکه ایکس نوشت: «آمریکاییها نمیخواهند با ایران وارد جنگ شوند!!! آنها به نام پایان جنگهای خارجی رأی دادند.» سناتور رند پال نیز مدعی شد که آمریکا حق دارد برای دفاع از نیروهای خود تهدیدها را هدف قرار دهد «اما نمیتوان با بمباران، یک کشور را به آزادی رساند». توماس مسی، نماینده کنگره نیز با جنگ با ایران مخالفت کرده و خواستار رایگیری رسمی کنگره درباره هرگونه اقدام نظامی شده است.
کرت میلز، مدیر موسسه محافظهکار American Conservative، در گفتوگو با استیو بنن، اندیشکده نئومحافظهکار «بنیاد دفاع از دموکراسیها» را متهم کرده که موتور محرک فشار برای جنگ با ایران است. او مدعی شد: «این نهاد در طراحی بخش زیادی از سیاست ها ترامپ علیه ایارن نقش داشته و «شیپور جنگ» را به صدا درآورده است. چهرههای نزدیک به ماگا، چهره هایی چون کمدین لیبرتارین، دیو اسمیت، نیز به هواداران راستگرا هشدار میدهند هرکس از جنگ با ایران حرف بزند دشمن است»
سکوتی هولناک
ریسپانسیبل استیت کرفت در ادامه یادداشت خود آورد: کارشناسان فعال در اندیشکده کیتو، چهرههایی مانند جاستین لوگان، جان هافمن و برندان باک، هم صدا با قاضی اندرو ناپولیتانو، داگ مکگرگر، دنی دیویس و البته ران پال، علیه افزایش حضور نظامی آمریکا در منطقه هشدار دادهاند. با این حال، سکوت نسبی سایر بخشهای جناح راست نگرانکننده است.
بنن حدود یک ماه پیش گفت بمباران تهران «اوج دیوانگی» است و تاکر کارلسون هم ماهها قبل هشدار داد که جنگ با ایران «سیلی محکمی» به صورت میلیونها رای دهندهای است که به امید شعار «اول آمریکا» به ترامپ رأی دادهاند؛ اما این سخنان مربوط به زمانی بود که حمله اول ترامپ به ایران در قالب عملیات «پتک نیمهشب» هنوز انجام نشده بود.
تاکر کارلسون در برابر انبوه تجهیزات هوایی و نظامی که در منطقه انباشته شده – بزرگتر آرایش نظامی ماه ژوین – ساکتتر شده، هر چند در مصاحبه اخیرش با مایک هاکبی، سفیر آمریکا در اسرائیل، صریحا گفت هیچ آمریکایی را ندیده که واقعاً تصور نمیکند «ایران تهدید فوری علیه آمریکا است». او در ادامه نتانیاهو را بهخاطر فشار بر ترامپ برای حمله به ایران هدف قرار داد و گفت: «از منظر من آمریکا مهم است».
وقتی شاهینها به صف میشوند!
این وبگاه در بخش دیگر یادداشت خود آورد: در همین حال، هزینه مخالفت با سیاستهای رئیسجمهور هم بالا رفته است. ترامپ آنقدر از گرین و مسی ناراضی است که وعده داده گرین را در انتخابات درونحزبی شکست میدهد (او بازنشسته شد) و اکنون از رقیب انتخاباتی علیه مسی حمایت میکند؛ در سخنرانیها هم به مسی و رند پال لقبهایی چون «احمق» و «بازنده» میدهد.
در سطح مشاوره و نفوذ سیاسی، سناتور جنگطلب جمهوریخواه، لیندسی گراهام، یکی از نزدیکترین چهرهها به ترامپ است. او آشکارا پذیرفته که در صورت جنگ، احتمال جانباختن سربازان آمریکایی وجود دارد، اما مدعی است خطر تلفات، کمتر از «خطر عقبنشینی و عمل نکردن به وعدهها» است. گراهام پیشتر هم گفته بود اگر در جنگ با کره شمالی «هزاران نفر کشته شوند، آنها آنجا کشته میشوند، نه اینجا».
در این میان مجریان رسانهای پرنفوذی مانند مارک لوین در فاکسنیوز عملا به ماشین تبلیغاتی یکنفره علیه ایران تبدیل شدهاند و شان هنیتی نیز با استناد به اعتراضات اخیر در ایران، مداخله را توجیه میکند. در تلویزیون، چهرههای امنیتی مانند برت مکگرک – مشاور امنیتی در دولتهای بایدن و ترامپ – علنا در رسانهها از گزینه جنگ دفاع میکنند و ژنرال جک کین، از مهمانان دائمی فاکسنیوز، «گزینه ترجیحی» را حمله مشترک آمریکا و اسرائیل میداند.
رد پای اسرائیل
از سوی دیگر، گزارشهایی منتشر شده که نشان میدهد کابینه اسرائیل به اینفلوئنسرهای شبکههای اجتماعی در آمریکا پول پرداخته تا پیام موردنظرش را درباره غزه و موقعیت نظامی خود در منطقه را پخش کنند، و حتی تلاش دارد الگوریتمهای هوش مصنوعی مانند ChatGPT را برای نمایش مطلوبتر روایتهای خود دستکاری کند.
در همین راستا، شهروندان آمریکایی امروز پیامکهایی از منابع تامین شده توسط اسرائیل دریافت میکنند که درباره احساسشان به اسرائیل از آنها سؤال میکند، و کشیشهای آمریکایی نیز که در اسرائیل آموزش دیدهاند نقش «سفیر» به نفع این بازیگر را در کلیساهایشان ایفا میکنند.
توماس مسی هنگام اعلام اینکه خواهان رأیگیری کنگره درباره هر جنگی با ایران است، با کنایه نوشت: «فعلاً دارم از این چند لحظه سکوت و آرامش در بخش نظرات لذت میبرم، قبل از اینکه اینفلوئنسرهای پولی و رباتها، متن آماده برای حمله به آخرین اقدام من را دریافت کنند».
ریسپانسیبل استیت کرفت در بخش دیگر یادداشت خود آورد: در عرصه میدانی، والاستریت ژورنال گزارش داده که ایالات متحده اکنون بیشترین قدرت هوایی خود در خاورمیانه از زمان حمله ۲۰۰۳ به عراق را مستقر کرده؛ جنگی که با عملیات «شوک و وحشت» آغاز شد. امروز نیز، جنگندهها، ناوهای هواپیمابر، هواپیماهای فرماندهی و کنترل و سامانههای دفاع هوایی در منطقه انباشته شدهاند، و ترامپ در نشست موسوم به «هیئت صلح» مدعی شده که ایران «باید توافق کند وگرنه اتفاقات بدی خواهد افتاد».
به ادعای این وبگاه اگر مراد از «اتفاق بد» به معنای جنگی شبیه جنگ در عراق باشد، تاکنون هیچ بحث عمومی جدی درباره عقلانیت چنین اقدامی صورت نگرفته است. شاید تاکر کارلسون، بسیاری از چهرههای «محدودکننده» در جنبش اولیه ماگا – کسانی که در ۲۰۱۶ و ۲۰۲۴ پرچم «اول آمریکا» را بالا برده بودند – امروز یا به حاشیه رانده شدهاند یا شخصاً از سوی ترامپ طرد شدهاند. همزمان نظرسنجیها نشان میدهد بخش قابل توجهی از پایگاه رای ماگا با این روایت همراه شده که تا وقتی جنگ را ترامپ شروع کند، مداخله نظامی قابل قبول است.
چرایی سکوت محافظهکاران
پیش از ترور چارلی کرک در سپتامبر گذشته، او بهشدت از هرگونه جنگ با ایران انتقاد میکرد و از طریق پادکستش این پیام را به میلیونها مخاطب محافظهکار منتقل میکرد. آرتا معینی، فعال در موسسه صلح و دیپلماسی، اخیرا پست قدیمی او علیه جنگ با ایران را بازنشر کرده و نوشته که کرک در جریان جنگ ۱۲روزه، «بیوقفه تلاش کرد تا از درگیر شدن آمریکا در جنگ با ایران جلوگیری کند» و نگران بود که «رئیسجمهوری که عاشقش بود» توسط مشاوران اطرافش به مسیر نابودی کشانده شود.
مت گیتس، نماینده پیشین، هم با انتشار کلیپی از هشدارهای قدیمی کرک درباره جنگ به نمایندگی از اسرائیل، تنها نوشت: «دلم برای چارلی تنگ شده». به ادعای این وبگاه اینکه چرا این صداها – که زمانی ستون فقرات جنبش ماگا و کارزار ۲۰۱۶ و ۲۰۲۴ ترامپ بودند – امروز تا این حد خاموش شدهاند، پرسشی کلیدی است.
ترامپ بهلحاظ فکری تهاجمی یا ایدئولوژیک نیست، اما وفاداری شخصی برای او اهمیت بالایی دارد. برخورد او با گرین، مسی و پال احتمالاً برای دیگران حکم «هشدار» داشته و بسیاری ترجیح دادهاند با روایت رسمی همراه شوند که حمله به ونزوئلا به «جنگ بیپایان» منجر نشده است.
ترامپ زمانی، دستکم تا حدی، به صدای محدودکنندگان و مخالفان جنگ در ماگا گوش میداد. اکنون ممکن است با وضعیتی روبهرو باشیم که در آن او دیگر به هیچیک از این صداها گوش نمیدهد؛ نه در مورد ایران، نه در مورد جنگ. اینجاست که خطر واقعی آغاز جنگی بزرگ، بدون اجماع داخلی و با نقدهای خفهشده، جدیتر از همیشه خواهد بود.
اخبار مشابه
اشتراک گذاری
ثبت دیدگاه
آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند *نظرات (0)
هیچ نظری ثبت نشده است.