ارتش چین با پروژه نان‌تیان‌من جنگ‌های آینده را از جو زمین به اعماق فضا می‌برد‌

Author

نویسنده

2026-02-26

چین

به گزارش فانی لند به نقل از گجت نیوز

ارسال شده توسط: شیرین صبوری 07 اسفند 1404 ساعت 18:19

پکن با پروژه Nantianmen چین، گامی بلند برای ساخت ناوهای فضایی حامل پهپاد برداشته است. این ابتکار جاه‌طلبانه می‌تواند آینده جنگ را تغییر دهد.

گزارش‌ها درباره پروژه Nantianmen چین که اغلب از آن به عنوان یک ناو مادر پهپادهای فضایی یاد می‌شود، توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرده است. این پروژه جاه‌طلبانه به دنبال استقرار انبوهی از پهپادها از فضا یا ارتفاعات بالا در نزدیکی جو زمین است. اگرچه در حال حاضر عمدتاً مفهومی به نظر می‌رسد، اما پیشرفت‌های فناوری در سامانه‌های فضایی و پهپادی می‌تواند این پلتفرم را در آینده واقع‌بینانه کند. این طرح نشان‌دهنده چشم‌انداز پکن برای برتری در جنگ فضایی و هوافضاست.

معرفی پروژه Nantianmen: ناو فضایی پکن

پروژه Nantianmen چین به عنوان یک ناو مادر پهپادهای فضایی، با قابلیت استقرار وسایل نقلیه بدون سرنشین از فضا یا ارتفاعات بالا مطرح شده است. این طرح، گرچه فعلاً مفهومی است، اما با پیشرفت‌های چشمگیر فناوری در حوزه فضایی و سامانه‌های بدون سرنشین، ممکن است به واقعیت بپیوندد. کارشناسان چینی در تلویزیون دولتی CCTV آن را به عنوان چشم‌اندازی برای برتری آینده در هوافضا و فضا تایید کرده‌اند. آن‌ها قابلیت‌هایی چون سرعت‌های فراصوت، نیروی محرکه دوحالته و پنهان‌کاری پیشرفته را برای این پلتفرم متصورند.

سازمان ملی فضایی چین و ارتش آزادی‌بخش خلق سرمایه‌گذاری قابل توجهی در ماموریت‌های فضایی، پهپادها و هوش مصنوعی کرده‌اند. شرکت‌های چینی نیز پهپادهای پیشرفته با استقامت بالا و هواپیماهای فضایی قابل استفاده مجدد را نمایش داده‌اند. این فعالیت‌ها توانایی‌های مهندسی هوافضای چین و علاقه استراتژیک این کشور را به عملیات در فضا و نزدیک فضا نشان می‌دهد. با این وجود، تبدیل پهپادهای موجود و ایستگاه‌های فضایی به یک «ناو مادر پهپادهای فضایی» عملیاتی، جهشی بسیار بزرگ است.

بیشتر بخوانید

چالش‌های فنی و عملیاتی پروژه Nantianmen

چین روی فناوری‌های هواپیماهای ارتفاع بالا با نیروی خورشیدی و پرتاب‌های قابل استفاده مجدد سرمایه‌گذاری می‌کند. ترکیب اینها می‌تواند جنبه‌هایی از یک «ناو مادر پهپادی» را در جو فوقانی، نه در فضای واقعی، ممکن سازد. چنین پلتفرمی احتمالاً به عنوان گره رله ارتباطی و مرکز استقرار پهپادها مناسب‌تر خواهد بود تا یک ناو فضایی عظیم. بنابراین، تحقق کامل پروژه Nantianmen چین فعلاً بیشتر حدسی است تا واقع‌بینانه. البته، پروازهای فضایی و پلتفرم‌های نظامی فضایی نظیر X-37B ایالات متحده به سرعت پیشرفت می‌کنند.

عملیات در خارج از جو چالش‌های جدیدی ایجاد می‌کند. بزرگترین موانع مهندسی برای Nantianmen شامل نیروی محرکه، مواد، تامین انرژی و یکپارچه‌سازی فرماندهی و کنترل است. این ناو در نزدیکی فضا با دماهای شدید، جو رقیق و تابش مواجه خواهد شد. موتورهای جت سنتی در ارتفاعات بالا کارایی ندارند؛ پس این پروژه به پیشرفت‌های فناورانه جدید در نیروی محرکه نیاز دارد.

آسیب‌پذیری استراتژیک و پیامدهای نظامی

ارزش نظامی چنین پلتفرمی زیر سوال است. یک ناو مادر عظیم هوایی یا مداری به شدت قابل مشاهده بوده و در برابر تسلیحات ضدماهواره یا موشک‌های دوربرد آسیب‌پذیر خواهد بود. در جنگ‌های نوین، بقا به پراکندگی و نه تمرکز بستگی دارد. تاکتیک‌های گروهی بر پلتفرم‌های پرتاب توزیع‌شده تکیه دارند تا خنثی کردن کل سامانه را دشوار کنند. یک ناو بزرگ پهپاد فضایی می‌تواند به هدف آسانی تبدیل شده و مزیت استراتژیک خود را از بین ببرد.

خبر قبل