اینترنت پرو در راه است: اینترنت پایدار سازمانی برای تداوم کسب‌وکارها در اقتصاد دیجیتال‌

Author

نویسنده

2026-02-26

اپراتورهای تلفن همراه

به گزارش فانی لند به نقل از گجت نیوز

ارسال شده توسط: مجید امیری 07 اسفند 1404 ساعت 18:49

با طرح «اینترنت پرو»، بحث اینترنت پایدار سازمانی به‌عنوان شرط تداوم کسب‌وکار و کاهش ریسک عملیاتی جدی‌تر از گذشته مطرح شده است.

با گسترش اقتصاد دیجیتال و افزایش وابستگی صنایع مالی و صادراتی به ارتباطات بین‌المللی، اینترنت پایدار سازمانی مبتنی بر SLA به‌عنوان یکی از ارکان مدیریت ریسک عملیاتی و تداوم کسب‌وکار بیش از پیش اهمیت یافته است. در همین راستا قرار است اپراتورهای تلفن همراه، طرحی به نام «اینترنت پرو» را برای کسب‌وکارها راه‌اندازی کنند.

اینترنت پایدار سازمانی؛ حلقه مفقوده تاب‌آوری اقتصاد دیجیتال

در حالی که اقتصاد دیجیتال سهم فزاینده‌ای از تولید ناخالص داخلی و صادرات خدمات کشور را به خود اختصاص داده، مسئله «پایداری ارتباطات» به یکی از دغدغه‌های اصلی مدیران فناوری اطلاعات و مدیران عامل شرکت‌های صادرات‌محور تبدیل شده است. طرح جدید اپراتورهای تلفن همراه با عنوان «اینترنت پرو» را می‌توان تلاشی در جهت پاسخ به همین نیاز دانست؛ نیازی که بیش از آن‌که یک امتیاز ویژه باشد، به‌مثابه یک ضرورت زیرساختی برای تداوم کسب‌وکار (Business Continuity) تعریف می‌شود.

آسیب‌شناسی اقتصادی؛ هزینه اختلال برای کسب‌وکارها

در دوره‌های بروز اختلال در اینترنت بین‌الملل، نخستین گروهی که با ریسک عملیاتی جدی مواجه می‌شوند، شرکت‌های صادرات خدمات نرم‌افزاری و استارتاپ‌های دارای مشتری خارجی هستند. قطع یا ناپایداری ارتباط، به‌معنای توقف ارائه سرویس، نقض تعهدات قراردادی (SLA با مشتریان خارجی) و در مواردی از دست رفتن بازار است.

صرافی‌های ارزی، شرکت‌های فعال در حوزه رمزارز، بانک‌ها و موسسات مالی نیز برای اتصال به شبکه‌های بین‌المللی تسویه و تبادل داده به ارتباطات پایدار نیاز دارند. هرگونه اختلال می‌تواند زنجیره عملیات مالی را متوقف کرده و هزینه‌های غیرمستقیم سنگینی از جمله جریمه‌های قراردادی، کاهش اعتماد مشتریان و افزایش ریسک نقدینگی ایجاد کند.

شرکت‌های لجستیک بین‌المللی و دانش‌بنیان‌های فعال در پروژه‌های برون‌مرزی نیز به ابزارها، پلتفرم‌ها و وب‌سایت‌های جهانی متکی‌اند. عدم دسترسی پایدار، به‌طور مستقیم بر بهره‌وری نیروی انسانی، زمان تحویل پروژه و جریان درآمدی اثر می‌گذارد. در چنین شرایطی، مسئله صرفا «دسترسی به اینترنت» نیست؛ بلکه مدیریت ریسک عملیاتی و حفظ تداوم فعالیت اقتصادی مطرح است.

اینترنت به‌مثابه زیرساخت حیاتی اقتصادی

در اغلب اقتصادهای پیشرفته، برای صنایع حیاتی، بانک‌ها، بازار سرمایه، زیرساخت‌های انرژی و حتی خدمات دیپلماتیک، مدل‌های ارتباطی پایدار و اختصاصی تعریف می‌شود. این مدل‌ها مبتنی بر قراردادهای رسمی سطح خدمات (SLA)، مسیرهای ارتباطی پشتیبان، لینک‌های اختصاصی و فناوری‌هایی مانند MPLS و VPN سازمانی هستند.

در چنین چارچوبی، ارتباطات سازمانی بخشی از معماری تاب‌آوری اقتصادی محسوب می‌شود. همان‌گونه که تامین برق پایدار یا مراکز داده پشتیبان برای سازمان‌ها یک الزام است، اتصال ارتباطی پایدار نیز باید در سبد مدیریت ریسک قرار گیرد.

طرح «اینترنت پرو» که به‌عنوان یک سرویس اتصال پایدار کسب‌وکار معرفی شده، دقیقا در همین چارچوب قابل تحلیل است. طبق اطلاعات منتشر شده در مستندات این طرح، این سرویس با هدف پشتیبانی از فعالیت‌های تجاری و بین‌المللی طراحی شده و بر «پایداری ارتباط حتی در شرایط خاص و اختلال در اینترنت بین‌الملل» تاکید دارد. چنین تعریفی، آن را در زمره ابزارهای تقویت‌کننده تاب‌آوری زیرساختی سازمان‌ها قرار می‌دهد.

تفکیک حرفه‌ای B2B از B2C

یکی از چالش‌های ادراکی در فضای عمومی، خلط میان اینترنت مصرف‌کننده (B2C) و اینترنت سازمانی (B2B) است. در حالی که این دو، از منظر فنی و قراردادی تفاوت‌های بنیادین دارند.

اینترنت سازمانی مبتنی بر SLA رسمی است؛ به این معنا که شاخص‌هایی مانند میزان دسترس‌پذیری (Availability)، زمان رفع خرابی (MTTR)، کیفیت سرویس و پایداری، در قالب قرارداد مشخص می‌شود. در مقابل، اینترنت مصرف‌کننده عمدتا فاقد تعهدات سطح خدمات اختصاصی است.

ویژگی‌هایی مانند IP اختصاصی، مانیتورینگ مستمر، مدیریت ترافیک، امنیت سازمانی و امکان تعریف دسترسی‌های کنترل‌شده، از دیگر مولفه‌های اتصال B2B محسوب می‌شوند. در بسیاری از سازمان‌ها، ارتباطات حیاتی از طریق لینک‌های اختصاصی یا بسترهای MPLS و VPN سازمانی برقرار می‌شود تا از نوسانات عمومی شبکه مصون بماند.

بر اساس مستندات منتشر شده، سرویس «اینترنت پرو» قابلیت مدیریت یکپارچه سیم‌کارت‌های حقوقی و فعال‌سازی در چارچوب احراز هویت رسمی را فراهم می‌کند. این سازوکار نشان می‌دهد که تمرکز آن بر کاربران دارای هویت حقوقی و نیاز عملیاتی مشخص است، نه جایگزینی اینترنت عمومی.

تداوم کسب‌وکار؛ از دغدغه فنی تا مطالبه اقتصادی

برای مدیران IT، اتصال پایدار تنها یک مسئله تکنیکی نیست؛ بلکه بخشی از برنامه Business Continuity Plan (BCP) سازمان است. در طراحی BCP، سناریوهای اختلال ارتباطی باید پیش‌بینی و برای آن راهکار جایگزین تعریف شود.

از منظر مدیران عامل شرکت‌های صادرات‌محور نیز، پایداری ارتباط مستقیما با درآمد ارزی، اعتبار برند و امکان حضور در بازارهای جهانی گره خورده است. در این چارچوب، سرمایه‌گذاری در سرویس‌های ارتباطی مبتنی بر SLA را می‌توان مشابه سرمایه‌گذاری در امنیت سایبری یا زیرساخت ابری دانست؛ هزینه‌ای پیشگیرانه برای کاهش ریسک‌های بزرگ‌تر.

جمع‌بندی

اقتصاد دیجیتال ایران در مرحله‌ای قرار دارد که دیگر نمی‌توان ارتباطات را یک خدمت عمومی صرف تلقی کرد. برای بخشی از بدنه کسب‌وکارها، به‌ویژه صنایع مالی، شرکت‌های دانش‌بنیان بین‌المللی و صادرکنندگان خدمات فناوری ارتباطات، یک زیرساخت حیاتی اقتصادی است.

طرح‌هایی نظیر «اینترنت پرو»، اگر در چارچوب استانداردهای حرفه‌ای بین‌المللی، با SLA شفاف و محدود به نیازهای عملیاتی سازمان‌ها اجرا شوند، می‌توانند به تقویت تاب‌آوری اقتصادی کمک کنند.

به‌طور خلاصه، سرویس اینترنت پرو با هدف پشتیبانی از فعالیت‌های تجاری و بین‌المللی طراحی شده و اهداف زیر را دنبال می‌کند:

راهکار ویژه برای سازمان‌ها، شرکت‌ها، اصناف و تعاونی‌هااینترنت پایدار حتی در شرایط خاص و اختلال در اینترنت بین‌المللدسترسی کامل به منابع جهانی، ابزارها، پلتفرم‌ها و وبسایت‌های بین‌المللیبهره‌مندی از سرویس تحریم‌شکنفعالسازی بدون نیاز به ابزار یا نرم افزار خاصامکان فعالسازی روی سیم‌کارت‌های حقیقی و حقوقیامکان مدیریت یکپارچه سیم‌کارت‌های حقوقی

اکنون پرسش اصلی برای مدیران زیرساخت و تصمیم‌گیران اقتصادی این نیست که «آیا چنین سرویسی امتیاز ویژه است یا خیر»، بلکه این است که در غیاب اتصال پایدار سازمانی، هزینه توقف کسب‌وکار و افزایش ریسک عملیاتی چه میزان خواهد بود؟

به‌نظر می‌رسد شکل‌گیری یک مطالبه حرفه‌ای از سوی بدنه کسب‌وکارها برای توسعه ارتباطات حیاتی سازمانی، گام بعدی در بلوغ اکوسیستم اقتصاد دیجیتال کشور باشد.

خبر قبل