افرادی در «سینما» صاحب نفوذ هستند که ظاهراً با «منافع ملی» و «منافع مخاطب» فاصله دارند/ «تهیهکنندهها» معمولاً سعی میکنند با سادهترین و کمهزینهترین روشها به «سود» برسند – اخبار سینمای ایران و جهان
به گزارش فانی لند به نقل از سینما پرس
«علیرضا سربخش» با بیان این مطلب که در حال حاضر افرادی در سینما صاحب نفوذ هستند که ظاهراً با منافع ملی و منافع مخاطب فاصله دارند؛ تصریح نمود: این افراد با فرهنگ مذهبی و ملی حاکم بر جامعه مسئله دارند و پیشتر هم مدتی در سینما حاکم بودهاند و مسیرها را به شکلی طراحی کردهاند که سینما بیشتر در جهت منافع آنسوی آب و جشنوارههای خارجی حرکت کند تا منافع ملی.
«علیرضا سربخش» جانباز روشندل و کارشناس فرهنگی در گفت و گو با خبرنگار سینماپرس ضمن تشریح عوامل تاثیرگذار بر افول این روزهای سینمای ایران و نقش سوء مدیریت های موجود در تحقق این امر اظهار داشت: به نظر من در سینما دو مشکل وجود دارد. یک مشکل درونی و یک مشکل بیرونی یا بهاصطلاح مدیریتی. مشکل درونی بیشتر به ساخت فیلمها برمیگردد. مسئله اصلی در فیلمنامه است. تهیهکنندهها معمولاً سعی میکنند با سادهترین و کمهزینهترین روشها به سود برسند و دستمزد درخور و حسابشدهای هم به فیلمنامهنویس نمیدهند؛ در نتیجه فیلمنامهنویس هم انگیزه و توان کافی برای کار عمیق و جدی نمیگذارد و بیشتر به سمت سلیقه مخاطبان سطحی میرود. به همین دلیل کار عمقی و زیربنایی انجام نمیشود. نمونهاش همین کمدیهایی است که این روزها روی پرده سینما میبینیم و عمدتاً عوامپسند هستند.
وی افزود: در مقطعی به نظر میرسید استقبال خانوادهها از سینما در حال افزایش است، اما حالا با دیدن برخی فیلمها در سالنها، که بهزعم من برای خانوادهها خطرناکاند و بدآموزی دارند، دیگر رغبت چندانی برای آمدن به سینما باقی نمیماند و بعید است به این زودیها دوباره با سینما آشتی کنند.
سربخش با بیان این مطلب که در حال حاضر افرادی در سینما صاحب نفوذ هستند که ظاهراً با منافع ملی و منافع مخاطب فاصله دارند؛ تصریح نمود: این افراد با فرهنگ مذهبی و ملی حاکم بر جامعه مسئله دارند و پیشتر هم مدتی در سینما حاکم بودهاند و مسیرها را به شکلی طراحی کردهاند که سینما بیشتر در جهت منافع آنسوی آب و جشنوارههای خارجی حرکت کند تا منافع ملی.
مدیرمسئول نشریه «سینمارسانه» همچنین با انتقاد از دبیر این دوره از جشنواره اظهار داشت: من به این مسئله از این زاویه نگاه میکنم که جشنوارهای که نظام و دولت برگزارکننده آن هستند و اساساً جوایزش هم توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پرداخت میشود، چرا باید توسط فردی از بخش خصوصی که ارتباط دولتی مشخصی هم ندارد، اداره شود؟ به نظر من، وزارت ارشاد برای دومین سال متوالی دچار این اشتباه شده است؛ چراکه جشنوارهای که دولت و نظام برای آن سرمایهگذاری کردهاند و تمام هزینههایش را میپردازند، نباید مسئولیت برگزاریاش به یک فرد خارج از بدنه مسئول دولتی سپرده شود.
وی افزود: در سالهای گذشته دبیر جشنواره معمولاً دو یا سه نشست سینمایی میگذاشت و برنامههای جشنواره را معرفی میکرد؛ مثلاً مشخص میشد که جشنواره در برج میلاد برگزار میشود یا ترکیب هیئت داوران اعلام میشد. حتی از رسانهها دعوت میکردند تا برای پوشش و ثبتنام جشنواره اقدام کنند. اما تا این مقطع، هیچکدام از این موارد مطرح نشده و عملاً خبری از این روندها نیست. به نظر من این وضعیت جای سؤال دارد و قدری مشکوک است.
این کارشناس فرهنگی متذکر شد: در سالی که آقای منوچهر شاهسواری مسئولیت دبیری جشنواره را بر عهده داشتند نیز تمرکز اصلی بیشتر بر جذب هنرمندان بود، در حالی که به اعتقاد من هدف اصلی باید مردم باشند؛ مردمی که خون دادهاند، برای فرهنگ مذهبی و ملی ما ایثار کردهاند و در دفاع از این کشور نقش اصلی را داشتهاند. هدف اساسی باید جذب همین مردم به سینما باشد.
«علیرضا سربخش» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: اگر در این جشنواره فیلمهایی به نمایش گذاشته شود شبیه آنچه در دوره گذشته اتفاق افتاد فیلمی که ابتدا گفته شد فقط برای اهل سینما و منتقدان نمایش داده میشود اما بعد دیدیم که اکران عمومی شد، آن هم درست پیش از وقوع بهاصطلاح جنگ دوازدهروزه، و سپس همین فیلم به اسکار پیشنهاد شد، و بعد از آن هم فیلم دیگری با شرایط مشابه معرفی شد؛ اینها نشاندهنده خطاهایی است که متأسفانه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حال انجام آنهاست.
اخبار مشابه
اشتراک گذاری
ثبت دیدگاه
آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند *نظرات (0)
هیچ نظری ثبت نشده است.