قیمت قالیشویی در طول ۴ سال ۸ برابر بیشتر شد / واحدهای غیرمجاز گرانتر و پرخطرند!
به گزارش فانی لند به نقل از تجارت نیوز
بررسی دو نرخنامه قالیشویان در سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ از افزایش ۸ برابری قیمت قالیشویی مصوب حکایت دارد، اما مشتریان در عمل تا چهار برابر این ارقام را پرداخت میکنند؛ علت این فاصله فاحش بین نرخهای مصوب و قیمتهای دریافتی از مشتریان چیست؟
به گزارش تجارت نیوز، بازار قالیشویی تهران در آستانه روزهای پایانی سال در ظاهر بازاری پرتقاضا و فعال است، اما بررسی دقیقتر روند قیمتها و شرایط اقتصادی این صنف نشان میدهد که حجم بالای فعالیت الزاما به معنای رونق اقتصادی نیست. مطابق روال سالهای گذشته، بازه زمانی میان ۲۵ بهمن تا ۲۵ اسفند دوره اوج فعالیت قالیشویان محسوب میشود و امسال نیز با وجود همزمانی بخشی از این دوره با ماه رمضان، کاهش محسوسی در حجم سفارشها مشاهده نشده است.
این ثبات نسبی تقاضا نشان میدهد خدمات قالیشویی همچنان در سبد مصرفی خانوارها جایگاه ثابتی دارد، اما در مقابل، فعالان صنف از کاهش محسوس حاشیه سود و حتی زیانده شدن برخی واحدها سخن میگویند؛ وضعیتی که تنها با بررسی روند قیمتها و ساختار هزینهها قابل توضیح است.
بازار پرکار ماند اما سود قالیشویان آب رفت
مقایسه نرخنامههای مصوب اتحادیه صنف قالیشویان تهران در سالهای ۱۴۰۰ و ۱۴۰۴ نشان میدهد هزینه خدمات قالیشویی طی این چهار سال با رشد قابل توجهی همراه است. قیمت قالیشویی فرش ماشینی معمولی از هر مترمربع ۱۰۶ هزار ریال در سال ۱۴۰۰ به حدود ۸۰۰ هزار ریال در سال ۱۴۰۴ رسیده که افزایشی در حدود ۶۵۵ درصد را نشان میدهد.
این رشد در برخی انواع فرش ماشینی حتی بیشتر بوده و نرخ شستشوی فرشهای مدرن و گل ابریشم از ۱۵۲ هزار ریال به یک میلیون و ۴۵۰ هزار ریال افزایش یافته که معادل بیش از ۸۵۰ درصد رشد است. شستشوی موکت معمولی نیز در همین بازه زمانی با افزایش بیش از شش برابری از ۴۱ هزار ریال به ۳۱۲ هزار ریال رسیده است.
تصویر زیر دو نرخنامه مصوب اتحادیه قالیشویان تهران در سال ۱۴۰۰ و ۱۴۰۴ است که تفاوت قیمتها را میتوانید در این نرخنامهها مشاهده کنید.
قیمت قالیشویی در سال ۱۴۰۰
قیمت قالیشویی در سال ۱۴۰۴
چرا قالیشوییها نرخ مصوب را رعایت نمیکنند؟
واقعیت این است که بسیاری از قالیشوییها در عمل بالاتر از نرخهای مصوب از مشتریان خود هزینه دریافت میکنند. اگر امروز با چند واحد در سطح شهر تهران تماس بگیرید، قیمتهای قالیشویی پیشنهادی به طور معمول بین یک و نیم تا دو و نیم میلیون تومان است و در برخی موارد این رقم حتی به سه میلیون تومان هم میرسد. یعنی چیزی حدود دو تا چهار برابر نرخ مصوب!
نخستین و مهمترین دلیل، فشار تورم بر هزینههای جاری قالیشوییهاست. بر اساس دادههای مرکز آمار در طول یک سال جاری تنها مواد شوینده بیش از ۶۰ درصد تورم داشته است. در کنار این عوامل هزینه آب، برق، دستمزد کارگران، کرایه مکان و مهمتر از همه هزینه حمل و نقل که بر اساس تصاویر بالا از سال ۱۴۰۰ تاکنون شش برابر شده، افزایش مییابد، قالیشویان برای ادامه کار ناچار میشوند قیمتهای خود را بالاتر از نرخ مصوب تعیین کنند.
دومین دلیل به هزینههای پنهان برمیگردد؛ خدماتی مثل لکهگیری تخصصی، بستهبندی ویژه، حمل و نقل یا به اصطلاح ایاب و ذهاب و گاهی خدمات نانو، هر کدام بهانهای میشود برای اضافه کردن مبالغی فراتر از نرخنامه، سومین عامل را هم باید در ضعف نظارت اتحادیه و سازمانهای حمایت از مصرفکننده جستجو کرد. وقتی نظارت کافی وجود نداشته باشد و قالیشویی بداند مشتری یا شکایت نمیکند یا اگر هم شکایت کند، روند رسیدگی طولانی و بینتیجه است، انگیزهای برای رعایت نرخ مصوب ندارد.
قالیشوییهای غیرمجاز دردسرساز شدند!
در کنار فشارهای اقتصادی، یکی از مهمترین مشکلات بازار قالیشویی تهران گسترش فعالیت قالیشوییهای غیرمجاز است. تعداد این واحدها در سالهای اخیر افزایش یافته و هر ساله با نزدیک شدن به ایام شب عید، شکایتها و اعتراضهای مردمی نسبت به عملکرد آنها بیشتر میشود. بخش قابل توجهی از نارضایتیها مربوط به اختلاف بر سر قیمت نهایی، تأخیر در تحویل، آسیب دیدن فرشها یا دریافت هزینههای خارج از تعرفه است؛ مسائلی که معمولا پیگیری آنها در مورد واحدهای غیرمجاز دشوار است.
به همین دلیل اتحادیه صنف قالیشویان تهران همه ساله فهرست قالیشوییهای مجاز و همچنین واحدهای فاقد مجوز را در سامانه رسمی خود منتشر میکند تا شهروندان بتوانند پیش از ثبت سفارش از وضعیت مجوز واحد مورد نظر مطلع شوند. تأکید مکرر اتحادیه بر استفاده از خدمات قالیشوییهای دارای مجوز نشان میدهد سهم فعالیتهای غیرمجاز در بازار به اندازهای افزایش یافته که به یکی از چالشهای اصلی این صنف تبدیل شده است.
رقابت ناسالم اعتماد مشتریان را کاهش داد
در چنین شرایطی، فاصله میان نرخهای مصوب و قیمتهای اعلامی در بازار نیز افزایش یافته است. برخی واحدها برای جذب مشتری نرخهای اولیه پایینتر از تعرفه اعلام میکنند، اما تعیین قیمت نهایی را به بازدید حضوری و بررسی وضعیت فرش موکول میکنند.
در این مرحله خدماتی مانند اعلاشویی یا شستوشوی ویژه پیشنهاد میشود که هزینه نهایی را افزایش میدهد. این شیوه قیمتگذاری که در سالهای اخیر رواج بیشتری پیدا کرده، تا حد زیادی نتیجه فشار اقتصادی بر واحدهای صنفی و تلاش آنها برای حفظ مشتری در بازار رقابتی است و در برخی موارد به بروز اختلاف و نارضایتی مشتریان منجر میشود.
بازار قالیشویی زیر فشار تورم نفس میکشد
تصویری که از بازار قالیشویی تهران به دست میآید، بازاری است که از نظر حجم فعالیت همچنان پرتقاضاست اما از نظر اقتصادی با نوعی عدم تعادل روبهروست. افزایش چندبرابری تعرفهها در فاصله سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ نشاندهنده فشار تورمی شدید بر این بخش است و رشد هزینههایی مانند مواد شوینده، حملونقل و دستمزد نقش تعیینکنندهای در آن داشته است. در کنار این عوامل، گسترش قالیشوییهای غیرمجاز و رقابت قیمتی ناسالم نیز به بیثباتی بازار دامن زده است.
برای مطالعه بیشتر گزارش قالیشویان در آستانه تعطیلی را در صفحه تجارتنیوز بخوانید.
اخبار مشابه
اشتراک گذاری
ثبت دیدگاه
آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی علامت گذاری شده اند *نظرات (0)
هیچ نظری ثبت نشده است.